Czarnuszka siewna

Czarnuszka siewna to gatunek rośliny z rodziny jaskrowatych. Pochodzi z Południowej Europy i Azji Mniejszej. W Polsce jest uprawiana a czasami przejściowo dziczejąca.

Czarnuszka rośnie na wysokość około 50 centymetrów. Posiada duże białe kwiaty z błękitnym unerwieniem. Jest to roślina jednoroczna. Drzewko występuje na siedliskach ruderalnych i jako chwast zbożowy. Jest rośliną miododajną, kwitnie od maja do września. Nasiona mają bardzo silny, aromatyczny zapach.

Roślina posiada bardzo szerokie zastosowanie. Jest to roślina ozdobna uprawiana na rabatach, a także na kwiat cięty do wiązanek i bukietów. W sztuce kulinarnej wykorzystuje się jej nasiona. Służą jako dodatek do pieczywa, do przetworów warzywnych, do aromatyzowania wina oraz w niewielkim stopniu do produkcji olejku eterycznego w cukiernictwie. Mielone nasiona są dobrą alternatywną dla osób, które mają wrażliwą błonę śluzową żołądka na pieprz.

Najszersze zastosowanie ma jednak olej z czarnuszki, pozyskiwany z jej nasion. Olej zawiera olejek lotny, saponinę, garbniki, gorycz – nigellinę i alkaloid. Olejek ma działanie żółciopędne, moczopędne, wiatropędne, przeciwbakteryjne, przeciwbólowe oraz rozkurczające na mięśnie gładkie. Ponadto zmaga wydzielanie mleka, poprawia trawienie, reguluje miesiączkę, i skutecznie wzmacnia odporność. Wewnętrznie można ją stosować w przypadku nieżytu oskrzeli, w chorobach wątroby, przy kamicy żółciowej, skąpomoczu. Zewnętrznie skutecznie działa n trądzik, brodawki, łuszczycę i grzybicę skóry.

Morszczyn pęcherzykowaty

Morszczyn pęcherzykowaty to glon należący do brunatnic. Stosowany jest on przede wszystkim jako składnik mieszanek ziołowych. Jest dostępny w suszonej postaci w sklepach ze zdrową żywnością. Surowcem są odsolone i wysuszone plechy morszczynów. Zawierają one wiele cennych substancji.

Morszczyn pęcherzykowaty jad a także: magnez, mangan, miedź, cynk, sód potas, siarkę, chlor, nieco bromu i ślady arsenu. Stosowany jest przede wszystkim w celu uzupełnienia niedoborów jodu w organizmie. Jako składnik mieszanek ziołowych stosowany może być przeciw otyłości oraz regulujący wypróżnianie. Glon ten pobudza wydzielanie hormonów tarczycy, przyspieszając przemianę materii.

Dzięki polisacharydom, takim jak: kwas alginowy i inne związki działa także przeczyszczająco. Łagodnie drażni ściany jelit, w przewodzie pokarmowym silnie pęcznieje, zwiększając tym samym objętość mas kałowych. Przyspiesza perystaltykę jelit i ułatwia wypróżnianie likwidując zaparcia.

Bylica piołun

 

 

Bylica piołun to roślina potocznie zwana piołunem z rodziny astrowatych. Roślina ta jest rozpowszechniona na całej półkuli północnej. Naturalnie występuje jednak na terenie Europy, Azji oraz Północnej Afryki. W stanie dzikim można go spotkać przede wszystkim w Ameryce Północnej. W niektórych rejonach Polski Bylica jest bardzo pospolita.  W Polsce jest to gatunek obcego pochodzenia, który przyszedł do nas w czasach wczesnohistorycznych.

Bylica piołun to przede wszystkim roślina lecznicza. Jej surowcem jest ziele piołuna oraz liście. Wewnętrznie Bylicę można zastosować w schorzeniach żołądka. Ponadto łagodzi dolegliwości jelitowe, pobudza łaknienie. Polecana jest jako środek wzmacniający dla rekonwalescentów, osób w podeszłym wieku oraz osób po ciężkich chorobach. Sprawdza się także w wielu schorzeniach związanym z drogami żółciowymi.

Ziele piołuna można stosować także zewnętrznie przy zwalczaniu pasożytów skóry czy owsików. Leku nie należy stosować długotrwale gdyż może wywołać skutki uboczne w postaci drgawek, zwiększonej agresywności oraz bólów głowy.

Jak roślinne surowce mogą pomóc w walce z bezsennością

Autorem artykułu jest Marta S

Dolegliwości nerwowe, które są w większości przypadków przyczyną zaburzeń snu, dotykają wielu z nas. Żyjemy w świecie przeładowanym bodźcami. Kultura pośpiechu wpędza w nerwowość dorosłych i dzieci.

Jeśli cierpimy na zaburzenia snu, a nie pijemy dużych ilości kawy czy herbaty, należy się zastanowić nad tym, czy przyczyną nie są właśnie czynniki psychiczne.

Stres, przemęczenie, zmartwienia i lęki są tymi czynnikami, króre powodują bezsenność. Długotrwałe narażanie się na te czynniki nie tylko nie pozwala nam spokojnie zasnąć, ale także prowadzi do drażliwości, zmęczenia i depresji.

Każdy organizm potrzebuje określonej ilości snu. Więcej potrzebują go dzieci, mniej dorośli czy ludzie starsi. Zanim zdiagnozujemy u siebie bezsenność, należy zastanowić się nad tym, czy nie próbujemy na siłę wprowadzić sobie np. rygoru ośmiogodzinnego spania. Niektórzy z nas potrzebują faktycznie 8 godzin snu. Inni 10, a jeszcze inni 6. Jeśli przesypiasz 6 godzin, ale rano wstajesz wypoczęty, a w ciągu dnia nie przysypiasz przy pracy, znaczy to, że twój organizm potrzebuje dokładnie takiej ilości snu. I należy pamiętać, że ilość ta zmieniać się może w zależności od różnych warunków, np. po ciężkim dniu lub w trakcie choroby organizm może wymagać dłuższej regeneracji.

Jeśli cierpimy na zaburzenia snu, możemy skorzystać z wielu sposobów na bezsenność. Jeśli chodzi o leki, możemy wybrać dwie drogi. Możemy stosować leki syntetyczne lub naturalne metody, np. leki z substancji roślinnych.

Zioła o działaniu uspokajającym pozwalają łagodzić stany napięcia nerwowego, przez co wpływają na zdolność organizmu do zasypiania. Co ważne, w przeciwieństwie do leków syntetycznych działają w sposób niezwykle łagodny. Wiąże się to z tym, że roślinne kuracje należy stosować przez dłuższy czas, by nastąpiła odczuwalna poprawa. Tylko tabletki syntetyczne działają od razu, ponieważ wpływają bezpośrednio na ośrodkowy układ nerwowy. Niestety przez to wywołują niepożądane skutki: powodują przyzwyczajenia, a nawet uzależnienia. Poza tym skutkami ubocznymi niewystępującymi po ziołowych lekach są senność, zawroty głowy, niezborność ruchów, zaburzenia widzenia, zaparcia, mdłości.

Leki ziołowe leczą bezsenność wywołaną różnymi czynnikami. Zakres ich działania jest szeroki, od łagodnie odprężającego (ziele serdecznika i korzeń arcydzięgla) poprzez uspokajająco-nasenne (korzeń kozłka lekarskiego, szyszki chmielu, liście melisy, kwiaty lawendy, liście mięty) aż do silnie nasennego (połączenia ziół - np. melisa, mięta i kozłek, siła działania ziół w preparatach sumuje się).

Krótka charakterystyka podstawowych ziół leczniczych o działaniu uspokajająco-nasennym:

Korzeń kozłka lekarskiego to najbardziej znany surowiec uspokajający. Dzięki stosowaniu preparatów z kozłka lekarskiego czas zasypiania jest odczuwalnie krótszy, poprawia się jakość snu i mijają nocne przebudzenia. Dzięki temu już po 4 tygodniach terapii polepsza się nie tylko jakość snu, ale i nastrój w ciągu dnia.

Melisa lekarska, a właściwie jej liście, jest stosowana jako lek uspakajający i rozkurczowy w stanach ogólnego pobudzenia nerwowego, trudnościach w zasypianiu i nerwicy żołądka. Działanie melisy jest bardzo silne. Często kuracja melisą pozwala zastąpić kurację lekami syntetycznymi.

Chmiel zwyczajny jest bardzo popularnym składnikiem leków uspokajających. Stosuje się najczęściej na zaburzenia samopoczucia: m.in. niepokój, stany lękowe, jak i wykorzystuje się jego uspokajające właściwości w stanach zmęczenia wyczerpania nerwowego.

---

www.poradnikzielarski.pl

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

Witamina D3

Witamina D3 to budulec naszych kości, dlatego ma ona na nie bardzo dobry wpływ. Jest polecana także w sytuacji, kiedy zależy nam, by mieć zdrowe i mocne zęby. Nasz organizm również potrzebuje tej witaminy. Mimo iż znajduje się ona w naszych kościach i zębach, podczas jej niedoboru jest zabierana. To powoduje, że nasze kości i zęby stają się słabsze. Witamina ta pobudza wydzielanie insuliny, dlatego też jest polecana osobom zmagającym się z cukrzycą. Nie pozwala ona na zwalczenie cukrzycy całkowicie jednak znacznie reguluje poziom cukru we krwi. D3 to również taki mały energetyk. Dodaje nam dużo sił i energii, a także poprawia nasze samopoczucie. Można ją zażywać w profilaktyce osteoporozy i krzywicy. Zapakowaną witaminę w kapsułce należy przyjmować raz dziennie wraz z posiłkiem.

Mniszek lekarski

Mniszek lekarski to jedno z najbardziej cenionych ziół leczniczych. Choć nazwa wydaje się obca, to chyba jednak każdy z nas miał z nim do czynienia. Bardziej popularna nazwa na mniszek lekarski to po prostu mlecz. Jeżeli cofnąć się pamięcią do czasów swojego dzieciństwa to na myśl przychodzą beztroskie chwile, w których robiło się z nich wianki na wiosnę. Mniszek lekarski posiada niezwykle cenione właściwości, dlatego jest z powodzeniem stosowany w medycynie naturalnej.

To ja mniszek, pamiętasz mnie?

Mniszek lekarski posiada wiele właściwości. Pomaga w leczeniu otyłości, chorób układu trawiennego, dolegliwości wątroby, a także w stymulowaniu działania żółciotwórczego i moczopędnego. Mniszek lekarski posiada także wiele witamin: C, D, A, B, garbniki, flawonoidy, potas, magnez, krzem, żelazo, związki tri terpenowe, inulina, karotenoidy, laktony seskwiterpenowe, kwasy polifenolowe, cholina i asparagina. Tak bogata ilość witamin wpływa bardzo korzystnie na nasz organizm i może się przydać w wielu sytuacjach.

Właściwości mniszka lekarskiego

Mniszek lekarski oczyszcza organizm, ma działanie przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe i przeciwgrzybiczne, poprawia trawienie pokarmów i złą przemianę materii, zmniejsza wchłanianie tłuszczu przez organizm, wpływa świetnie na wątrobę, obniża poziom glukozy we krwi, co jest pożądane w początkowych etapach cukrzycy, pobudza wydzielanie soku żołądkowego, łagodzi stany zapalne skóry, przyspiesza gojenie się ran, wspiera procesy trawienne, zmniejsza przekrwienie w jamie brzuszne

Stosując mniszek należy uważać na wzmożenie aktywności soku żołądkowego oraz alergię, której może być powodem.